Adile Arslan

Merhaba sevgili okur, burası benim dünyam.

Ben yazıyorum çünkü hikâyeler beni çağırıyor. Duygular bazen kapımı çalıyor, bazen içeri dalıyor. Kafamın içindekiler kolay kolay susmuyor; yazmadığımda büyüyor, yazdığımda yerini buluyor.

Burada kusursuz cümleler arama. Hayattan gelen, yaşanmış ya da yaşanması muhtemel duygular var. Biraz hüzün, biraz mizah, biraz öfke… Hayat gibi.

Bazen ciddi, bazen saçma. Bazen de tam ortasında durup “ben bunu da yaşadım” dedirten yerden.

Burası bir masa. Okurken yan yana oturduğumuz, bazen konuştuğumuz, bazen sustuğumuz bir masa.

Hoş geldin. Hayallerim kalemimin ucunda.